Nieuwsbrief 10

Eindelijk is onze nieuwsbrief klaar. Het heeft opnieuw iets langer geduurd dan de bedoeling was. We zijn weer erg druk! We dachten dat we na 5 jaar alles wel een beetje op de rit zouden hebben. Maar we zijn nog steeds volop bezig. De tijd van verhalen over dagenlang geen water en elektriciteit en integreren in het Franse leven, liggen een beetje achter ons. Dus of we over een paar jaar nog steeds een hele nieuwsbrief kunnen vullen met ons leven hier in Frankrijk, weten we niet zeker. Maar deze keer is het toch weer gelukt! We hopen dat jullie hem nog steeds leuk vinden om te lezen.

Acclimatiseren
We zijn net terug van 10 dagen Nederland. Steeds als we naar Nederland gaan, maar ook wanneer we terug in Castellane zijn, moeten we weer even wennen. Vooral de enorme drukte in Nederland valt ons steeds weer op. Na bijna duizend kilometer 130 gereden te hebben, nagenoeg zonder ingehaald te worden, sluiten we in Nederland als vanouds aan in de file. Was het eerder nog rustig als we Deventer voorbij waren, of laat of vroeg op de dag, nu lijkt de plaats en het tijdstip er niet meer toe te doen. En dan het gebrek aan zon. We hebben in de tien dagen dat we in Nederland zijn, alles bij elkaar maar een uurtje zon! Gelukkig zijn wij er niet voor het weer maar vooral voor familie en vrienden. En ook een beetje voor allerlei winkels op twee minuten rijden met veel lagere prijzen dan bij ons. We slaan weer van alles in voor onszelf en voor de camping. Van spullen voor de mini club tot grote hoeveelheden pindakaas en hagelslag voor de medewerkers. Ondertussen werken we ook een beetje voor de camping. Wat een reserveringen weer de afgelopen weken! Het lijkt wel of er ieder jaar meer mensen vroeg reserveren. Maar we zijn er wel blij mee. Als we de vele vakantiereclames op tv zien, krijgen we het idee dat het niet overal zo druk is.

Op 2 januari rijden we vanuit Maastricht weer terug naar Frankrijk. Het regent pijpenstelen maar de wegen zijn heerlijk rustig. En in tegenstelling tot de twee voorgaande jaren hebben we nauwelijks sneeuw onderweg. Alleen een klein beetje in de bergen na Grenoble. Gelukkig hebben we sneeuwbanden en zijn we met ons kleine autootje. We hoeven de sneeuwkettingen niet te gebruiken en rijden fluitend de berg op. Op ongeveer honderd kilometer van huis ontdekken we blauwe stukjes in de lucht. De zon breekt door! We eindigen onze reisdag met een prachtige zonsondergang achter de bergen bij Digne-les Bains. Dat is nog eens thuiskomen. De eerste dag thuis lunchen we weer lekker buiten in de zon! Nog steeds mensen die zich afvragen of we niet soms spijt hebben van onze beslissing?

Krakers
Op de camping aangekomen hebben we gelijk de eerste verrassing van het jaar te pakken. We hebben last van krakers! Het terrein is overgenomen door een drietal verwilderde schapen en een lammetje. Omdat ze nogal schrikachtig zijn, hebben we ze nog niet kunnen vangen en aan de juiste herder kunnen overhandigen. Maar voordat de eerste gasten aankomen zijn ze weg, dat beloven we! Ook de koeien rondom het terrein zullen jullie, al het goed is, dit jaar niet meer tegenkomen. We hebben het contract met de boer na de officiële termijn van vijf jaar opgezegd. Dat ging niet zonder slag of stoot. Boeren hebben in Frankrijk veel rechten, en dat weet “onze boer”. Hij beweert dat we hem 20% van het aankoopbedrag van de camping moeten betalen om het contract te beëindigen. Maar we kennen hem onder tussen een beetje en weten dat het waarschijnlijk allemaal bluf is. Er staat niets van in de aktes van de notaris, denken wij met ons nuchtere Hollandse verstand. Het lijkt ons dus een onwaarschijnlijk verhaal. Op 21 juni, de dag van ons 5 jarig bestaan, loopt het contract af. Hij verstoort de feestvreugde gelukkig niet en tot nu hebben we niets meer van hem gehoord. Wordt hopelijk niet vervolgd.

Lustrum
We willen graag nog even stilstaan bij ons 5-jarig bestaan. Nooit hadden we gedacht dat we in 5 jaar zo’n prachtige camping zouden hebben, met zoveel fijne medewerkers en ieder jaar veel terugkerende en nieuwe gasten. We zijn veel dank verschuldigd aan het programma “ Ik Vertrek”. Zonder dit programma hadden we er zeker 10 jaar voor nodig gehad om dit resultaat te bereiken. En waren alle mensen die ons zo geweldig helpen, misschien niet zo snel op ons pad gekomen. Ook de bank is tevreden. We zijn een gezonde onderneming. Met grote leningen weliswaar, maar daar leeft een bank van. Zolang alles maar netjes wordt ingelost. En dat doen we, op een voor de bank in Digne een ongewone manier, namelijk gewoon op tijd. Dit in tegenstelling tot de Fransen die de huidige economische situatie graag aangrijpen om nog maar even niet te betalen. Terugkijkend op 5 jaar hard werken, hebben wij op 21 juni genoeg redenen voor een feestje! We beginnen de ochtend met mini-chocoladebroodjes voor de hele camping en sluiten de dag af met een feestelijke borrel en een mooi buffet voor de mensen die nog even met ons verder willen vieren. Tijdens de borrel wachten ons verschillende verrassingen van onze medewerkers en gasten. We krijgen zelfs een prachtig zelfgeschilderd schilderij er wordt een minicabaret voorstelling voor ons opgevoerd. We genieten volop van al deze hartverwarmende aandacht. Op naar de volgende 5 jaar en de rest!

Ik zie een ster
Een groot project waar we begin vorig jaar onze dagen mee vullen is het nieuwe sterrensysteem. Tot en met 2012 geldt het oude systeem waarbij een camping zijn sterren krijgt via een telling van het aantal toiletten, wastafels, douches etc. Naar de staat van de camping en de services die verder aangeboden worden, wordt niet gekeken. Bovendien blijft het aantal sterren oneindig geldig, er werd naderhand nooit meer gecontroleerd. Zo kon het zijn dat je anno 2011 terecht kwam op een drie sterren camping die er op de site best leuk uitzag, maar bij aankomst een oude bende bleek met gehalveerde plekken, vies sanitair, gebarsten tegels, rottende gebouwen en gaten in de wegen. Sommige mensen beweren dat ze juist op zoek zijn naar deze echte Franse “charme”. Voor deze mensen is het jammer want na dit jaar wordt het anders. Het Franse Verkeersbureau, in nauwe samenwerking met de regering, heeft het bestaande puntenstelsel enorm uitgebreid en aangescherpt. Het behaalde aantal sterren blijft nu nog maar 5 jaar geldig. Daarna moet je opnieuw gecontroleerd worden. Een goede zaak maar wel jammer dat de campings de controles zelf moeten betalen. Eindelijk wordt er ook naar de staat van onderhoud en de reinheid van de camping gekeken. Bovendien ben je verplicht extra services aan te bieden om verplichte bonuspunten te verdienen. Welke services je aan wilt bieden mag je zelf weten. Het systeem laat dus wel ruimte voor eigen invulling. Maar goed, het blijft een systeem en Fransen zijn heel creatief in het soepeltjes omzeilen van regels. In Castellane is tot grote verbazing van iedereen een camping die zonder moeite 5 sterren heeft gehaald. Er blijft dus toch ruimte voor “creatief ondernemerschap” en Frans charme!.

Voor de naturistencampings hebben de nieuwe eisen een lastig punt: de kampeerplaatsen moeten duidelijk afgebakend worden. En daar hebben wij helemaal geen zin in. We leggen uit dat onze plaatsen met gemak en op het oog zichtbaar aan het minimale aantal vierkante meters voldoen. En dat naturisten niet opgesloten willen zitten en houden van de ruimte en het open karakter van de velden. Maar er is geen pardon. We overleggen met collega campinghouders, ook naturistische. Ze zijn allemaal druk in de weer met heggetjes, hekjes en stapels stenen. Maar wij zijn niet voor één gat te vangen en vinden een leuk compromis. We slaan lange spijkers in de grond met een fluorescerend oranje gespoten ring er om heen. De gasten snappen er niets van, maar de dame die komt controleren is tevreden. Ze is nog niet eerder op een naturistencamping geweest en is danig onder de indruk van de ruimte. Een week later ontvangen we het bericht dat we met vlag en wimpel onze 3 sterren hebben gehaald. Veertien dagen later zijn de lelijke oranje plaatjes gelukkig in het groeiende gras verdwenen.

Lekker ecologisch bezig
Onderdeel van het nieuwe sterrensysteem is de eis dat je, buiten het scheiden van het afval,aantoonbaar iets ecologisch doet. We besluiten een composthoop te maken voor onze keuken en wat tomaten te gaan kweken. Dat laatste is niet zo’n succes. Te lang ’s nachts te koud waardoor de planten niet willen groeien, de grond te arm en vervolgens te droog in de zomer. Kortom project niet echt gelukt. Nog droeviger is het gesteld met onze composthoop. Na een heel seizoen keurig alle snijafval op de hoop te hebben gegooid, is het best een aardig hoopje geworden. Dan breekt de winter aan en alle dagen stoken we onze houtkachel. We lezen op internet dat as ook heel goed is voor de composthoop. Zo gezegd zo gedaan. Alleen wat is die oranje gloed die door de keukenramen naar binnen schijnt? Helaas.. er zaten nog een paar minuscule gloeiende kooltjes in de as. En daar was onze met bloed, zweet en tranen opgekweekte composthoop niet blij mee. Hij brandt in een paar uurtjes volledig af. Met dank aan internet.

Kat in de zak?
Maar onze composthoop is niet de enige deceptie van het afgelopen jaar. Zo kopen we in het voorjaar een nieuw automatisch chloordoseersysteem. Dat is heel belangrijk want de chloorwaarden en reinheid van het zwembad worden in Frankrijk heel streng gecontroleerd. Na veel gedoe met ons “oude” in 2007 nieuw aangeschafte systeem willen we nu iets goeds. Want als de waarden niet goed zijn, komen ze iedere week controleren in plaats van om de week. En ook dat mag je als campingeigenaar zelf betalen! We kunnen kiezen tussen een semi professioneel systeem voor 2500 euro of een super professioneel systeem voor publieke zwembaden voor het niet geringe bedrag van 6000 euro. Natuurlijk wordt er bij verteld dat de laatste veel beter en nauwkeuriger werkt. Na een keer slikken kiezen we voor het dure systeem. We zullen je niet vermoeien met de details, maar het heeft nog geen twee dagen goed gewerkt. Uiteindelijk zijn we maar weer overgaan op testen met de hand en ruiken met de neus. De leverancier heeft ons gevraagd of we alsjeblieft toch de rekening willen betalen. Hij gaat er echt voor zorgen dat het systeem in 2012 goed gaat werken. Maar dat is een beetje lastig testen met een leeg zwembad. Hij moet dus nog even iets langer op een houtje bijten.

Een grote grap is ook onze telefooninstallatie. Ons huidige telefoonsysteem lijkt een beetje op de walkie talkies van de Intertoys en heeft ook ongeveer zoveel gekost. Maar het werkt niet zo goed. Daarom besluiten we een bedrijf in de arm te nemen voor het aanleggen van een complete en professionele centrale. We verheugen ons al op het idee om zomaar met de telefoon aan het oor van het restaurant naar de receptie te kunnen lopen, in plaats van op 10 meter van de receptie te moeten blijven staan omdat de verbinding anders verbreekt. Ook hier gaan we niet voor “een dubbeltje op de eerste rang”. Het ziet er veelbelovend uit maar ook nu mag het helaas niet zo zijn. De zogenaamde professionele lange afstand telefoons ontvangen helemaal niets in ons huis. Dat is nog te verklaren door de dikke muren. Maar ook in de receptie werkt het niet. Niet getreurd, er kan een antennetje op: een ragfijn metalen draadje, heel mooi maar na 1 keer vallen krom. De installateur belooft snel terug te komen met een oplossing. We krijgen wel alvast de factuur. Inmiddels door schade en schande wijs geworden, betalen we die nog maar even niet. We zijn nog één keer gebeld door de boekhouding met de vraag waarom we niet betalen. Voor de rest horen we er niets meer van. We zullen alles maar in een doos gooien en op zolder zetten. De Intertoys Walkie Talkies zijn zo gek nog niet. Toch raar dat we geen telefoon kunnen maken waarmee je je over vijftig meter kunt verplaatsen terwijl we ondertussen kunnen bellen met astronaut Kuipers die in een baan rond de aarde zweeft!

Verrassend natuurlijk
Soms lopen de dingen niet helemaal zoals je ze gepland hebt. Dat is ook het geval met onze nieuwe Kiwi tenten. We hebben al vier Kiwi tenten en ze zijn enorm in trek bij de gasten. Daarom besluiten we er drie bij te kopen. In het koopcontract staat dat eventuele wijzigingen voorbehouden zijn. Maar dat het ook grote wijzigingen kunnen zijn, hebben we niet ingecalculeerd. Het is september en we hebben al een aantal voorlopige reserveringen aangenomen. Dan blijkt ineens dat de nieuwe tenten niet de heldere frisse kleuren hebben van de tenten die al op de camping staan. De nieuwe tenten hebben natuurlijke kleuren, beige met een soort legergroen. Heel mooi, maar het past niet bij de andere tenten. We kunnen en willen de tenten niet annuleren. Maar we kunnen ze ook niet neerzetten waar we ze hadden gepland.
We besluiten van de nood een deugd te maken: We maken er een compleet nieuw tentconcept van. De Kiwi Nature is geboren! We gaan de nieuwe tenten neerzetten op mooie rustige plaatsen midden in de natuur. We zetten de tent op een groot houten plateau van maar liefst 8 bij 6 meter. Het plateau wordt ondersteund door dikke stoere palen van soms wel 2 meter hoog. Hierdoor heb je vanuit het grote houten terras een schitterend uitzicht en ontstaat er onder het terras een leuke speelruimte voor de kinderen. Natuurlijk moet er in deze speciale tenten ook een extra mooi interieur komen. We kiezen voor steigerhouten meubelen. We bestellen alles in Nederland want van meubelen van steigerhout hebben ze hier nog niet gehoord. Natuurlijk hangt aan dit alles wel een prijskaartje. Maar we zijn er zeker van dat onze gasten laaiend enthousiast zullen zijn! Omdat het nu nog niet zichtbaar is hoe de tenten zullen worden, hebben we dit jaar een introductieaanbieding: ze kosten per week maar 25 euro meer dan de gewone Kiwi-tenten. Volgend jaar zullen we dit tarief wel een beetje aan moeten passen.
De nieuwe “Kiwi’s Nature” komen bovenaan veld 6, achteraan veld 5 en vooraan op veld 10 te staan. Veld 10 is het veld bij het schildersatelier waar vorig jaar al veel gasten met veel plezier gekampeerd hebben. Omdat we toch bezig zijn met de Kiwi Nature tent, maken we op veld 10 ook maar direct een aantal officiële plaatsen. Alleen worden dat dan wel een aantal plaatsen die best ver van het dichtstbijzijnde sanitairgebouw afliggen… Dus zijn we nu druk met het bouwen van een klein sanitairgebouw op veld 10!

Zo zie je maar hoe een kleine verandering van een tentzeil grote gevolgen kan hebben.

Creatief met verf
Nu we het toch over het atelier hebben. Vorig jaar hadden we een geweldig idee, namelijk Senegalees schilderen. Dit is een schildervorm waarbij je in drie uur een leuk schilderij leert maken waar je trots mee thuiskomt. Wat heb je daar voor nodig? Natuurlijk een plek: bij het atelier kan prima. Verf: Hebben we in grote hoeveelheden gekocht. En natuurlijk een Senegalese schilder. Wat hebben we ons daarmee een ellende op de hals gehaald. Een Senegalese jongen, die we tijdens onze eigen vakantie hebben ontmoet, wil dolgraag naar Frankrijk komen om met onze gasten te schilderen. Het hotel waar hij nu schilderles geeft  gaat verbouwen en hij heeft geen werk tijdens de zomer. En dat betekent in Senegal armoede. Niet alleen voor de jongen, maar ook voor zijn familie, die vaak meeleeft op het salaris van de persoon die wel in de gelegenheid is om te werken. Maar helaas gaat het niet zo makkelijk als we hadden gedacht. Alleen mensen uit de EU mogen vrij werken in Frankrijk. We vullen tientallen formulieren in, van zes tot tienvoud. Na een inval van de arbeidsinspectie, heel veel telefoneren, mailen en smeekbedes krijgen we eindelijk toestemming. Enigszins voorbarig heffen we het glas. Te vroeg, want de Franse consul in Dakar weigert zijn visum af te geven. Hij is bang dat onze Senegalees in Frankrijk zal blijven. Opnieuw hangen we uren aan de telefoon, sturen brieven en mails, maar de man is niet te vermurwen. We zijn vreselijk teleurgesteld. Voor onze gasten, voor onszelf maar nog het meest voor onze Senegalees. Gelukkig hebben enkele creatieve gasten zich tijdens het seizoen de kunst van het Senegalees schilderen eigen gemaakt. We hebben de schildercursussen dus toch kunnen geven. En we willen er graag mee doorgaan. Dus heb je schildertalent en lijkt het je leuk om schilderles te geven, meldt je dan bij ons!!

Stilstand is achteruitgang
Ook dit jaar gaan we door met het verder verfraaien en uitbreiden van de camping.
Naast de Kiwi Nature tenten krijgen we er ook nog 2 Bengali tenten met een rustige ligging en twee nieuwe heel bijzondere mobilhomes erbij. Eén hele luxe met een moderne vormgeving en maar liefst twee badkamers en twee toiletten. Heel geschikt voor vakantie met 4 volwassenen of voor gezinnen met jongeren die hun eigen badkamer wel heel relaxed zullen vinden! De andere mobilhome is eigenlijk een combinatie van een mobilhome en een tent. Het achterste deel, waarin de slaapkamers zich bevinden, kan uitvouwen als een vouwwagen. Hierdoor ontstaat een groot overdekt terras dat gesloten kan worden met tentdoek. Het resultaat is een heerlijke buitenkeuken en veel leefruimte. Kijk maar eens op de site!

Frisse blik op het internet
Over de site gesproken. Ook hier gaan we mee aan de slag. De site is gemaakt in 2006 en we houden hem zo goed mogelijk up-to-date met aangepaste teksten en nieuwe foto’s. We krijgen er ook nog steeds geregeld een complimentje voor. Maar de ontwikkelingen op het gebied van internet en sociale media gaan zo snel, dat wij vinden dat de site toch niet meer helemaal voldoet. We besluiten dat er een nieuwe site moet komen. Wat is dat een werk! Maar wel ontzettende leuk om te doen: Samen met een ontwerper de site vormgeven en met een databasebouwer een CMS maken. Dat is een systeem waarin alle foto’s en teksten worden opgeslagen waarna we alles zelf aan kunnen passen. En last but not least: Er komt op de nieuwe site een mogelijkheid om alvast een kijkje op de camping te nemen. In het voorjaar zijn door gast en professionele fotograaf Peter-Jan op heel veel plaatsen op en rond de camping 360 graden foto’s gemaakt. Dat betekende voor ons op veel plekken nog eens extra de puntjes op de i zetten. Want een 360 graden foto maak je niet nét naast dat hoopje snoeiafval of die kruiwagen. Een 360 graden camera ziet werkelijk alles! Het resultaat is fantastisch geworden. We hopen dat de site volgend weekend de lucht in gaat. Uiteraard sturen we nog even een mailtje als het zover is.

Ook de internetverbinding op de camping kan de tand des tijds niet meer doorstaan. Het internetverbruik is door het gebruik van Ipads, Iphones en het bezoeken van sites als You Tube, de afgelopen zomer zo gestegen, dat onze “ ADSL” verbinding het niet meer trekt. We stappen de komende maanden daarom over op een satellietverbinding. Maar ook daarbij is het gebruik gelimiteerd. Ga je over de limiet dan wordt de verbinding afgesloten. Om het gebruik een beetje binnen de perken te houden, zal het gebruik van zware sites als You Tube en Skype betaald worden. Gewoon even je mail ophalen, het weerbericht checken en je bankzaken regelen, blijft gewoon gratis. Online gamen en downloaden van bestanden boven de 10 MB zal ook met de betaalde satellietverbinding niet gaan. Speel je graag een spelletje of kijk je graag een film, download ze dan even voor de vakantie.

Het weer
Het weer blijft een veel besproken onderwerp. Je vraagt hoe het met iemand gaat en de persoon vertelt je in één adem wat voor weer het is. En dat is echt niet alleen Nederlands. Hier is het op dit moment het gesprek van de dag dat er geen sneeuw ligt. En dat is inderdaad vreemd. De afgelopen jaren zaten we in november al dik in de sneeuw. Zelfs het skistation in Allos gaat later open met maar een deel van de pistes. En dat net nu we een tweedehands jeepje hebben gekocht, zodat Annemiek in de winter ook veilig de camping af kan zonder in de sloot te belanden.

Ook voor een geslaagde vakantie is het weer natuurlijk super belangrijk. Maar wat als je te maken krijgt met foute weerberichten? Dan kun je daar als campingeigenaar behoorlijk last van hebben! De site van Weeronline gaf vorig jaar het goede weerbeeld maar een temperatuur die 8 graden lager lag dan de werkelijke temperatuur! We krijgen verontruste mailtjes van gasten die vragen of het echt zo fris is bij ons en sommige bellen. We kunnen deze mensen gelukkig geruststellen en ze hebben een fijne vakantie met heerlijk weer. Maar er zijn natuurlijk ook veel mensen die er gewoon van uitgaan dat het weerbericht klopt. We nemen contact op met Weeronline die toegeven dat het vreemd is. Begin juli komt het verlossende antwoord: er zat een fout in de software. Inmiddels geeft ook Weeronline de temperaturen goed aan. Op onze nieuwe site staat straks op de home page ook een redelijk betrouwbaar weerbericht. Twijfelt u of het klopt? Bel gewoon even!

Citroentjesfris
Ons laatste en grootste project is de nieuwe waterzuivering. De camping is namelijk niet aangesloten op het riool. Dat is hier niet ongewoon want een rioolstelsel aanleggen in de bergen is erg moeilijk en kostbaar. Veel huizen en campings hebben dus een eigen afvalwaterzuivering, meestal in de vorm van septic tanks. Die van ons zijn alleen 30 jaar geleden aangelegd door de vorige eigenaar. Je kunt je dus wel voorstellen wat de kwaliteit en de staat van het geheel is. Bij de aankoop van de camping vragen we aan de autoriteiten of we toch nog een paar jaar op de oude voet door mogen gaan. De investering is simpel-weg te groot en bovendien verdwijnt alles onder de grond. Gelukkig doen ze niet moeilijk.
Ieder jaar worden de tanks gecontroleerd en afgelopen jaar ontdekt de controleur dat de hoofdzuivering helemaal verkeerd geconstrueerd is. Hij werkt hierdoor praktisch niet. Toch raar dat gedurende dertig jaar niemand dit ontdekt heeft. Ook de milieueisen worden steeds strenger. De septic tanks moeten nu echt vervangen worden. Gelukkig denken we al een aantal jaren na over een goede oplossing en hebben we al vele offertes. Ze verschillen alleen allemaal qua principe en nog meer qua prijs. De bedragen voor enkel de materialen lopen uiteen van honderdduizend euro tot zeshonderdduizend euro. Het feit dat je in Frankrijk resultaatplichtig bent, maakt het kiezen nog moeilijker. Een installatie gemaakt van koffiefilters zou in theorie al goed zijn, als je de waarden maar haalt. Gelukkig is er een aardige gast die over onze schouder mee kijkt en adviezen geeft. Hij vertelt ons dat het systeem dat de autoriteiten ons adviseren, over een paar jaar in Nederland verboden zal zijn! Hoe dan ook, de nieuwe waterzuivering gaat er deze winter komen. Dat betekent onder andere bijna een kilometer rioolbuizen ingraven! Een hele klus, maar daarna zijn we ook weer voor de komende twintig jaar klaar.

Herrie in de keuken
Onze Franse kokkin Bétania vindt steeds beter haar draai. Ze tovert de heerlijkste gerechten op tafel. Alles zoveel mogelijk zelf gemaakt met verse ingrediënten. Soms zijn de borden kleine kunststukjes. Daarom durven we het nu aan: We gaan voor het eerst een aantal avonden per week “ à la carte”. Dat is wel even wennen na 4 jaar werken met vaste 3-gangen menu’s. De eerste avond is een drama en we wanen ons in een aflevering van Herman den Blijker. We wilden proberen zonder reservering te werken. Dat hebben we geweten. Er komen dubbel zoveel mensen dan we hadden verwacht. Het concept slaat dus blijkbaar aan. Nu moeten we het nog tot een goed einde brengen. De keuken werkt op volle toeren. Maar het lijkt een beetje op Russisch Roulette wat er uitkomt. De bediening deelt nootjes, olijven en andere kleine hapjes uit. Gelukkig nemen de gasten het sportief op. “We hebben toch vakantie!”, is een veel gehoorde tekst. De gasten die niet helemaal krijgen wat ze verwacht hadden, noemen het een verrassingsmenu. Maar uiteindelijk krijgt iedereen zijn eten en verlaten ze voldaan het restaurant. Hulde aan onze gasten van deze eerste avond. Wij zijn dolblij dat de kaart, die we samen met onze kokkin en een bevriende kok hebben samengesteld, aanslaat. Maar ook dat de avond erop zit. Gelukkig hebben we de aanloopproblemen snel onder controle en zijn de à la carte avonden het hele seizoen een succes. We gaan daarom door op de ingeslagen weg. Bétania heeft aangegeven dat ze graag een paar van haar eigen gerechten wil toevoegen en zelf hebben we ook leuke ideeën. Kortom ook dit seizoen wordt het weer culinair genieten.

Blijvertjes
Voor de mensen die van plan zijn het komende seizoen bij ons vakantie te vieren, hebben we nog wat inside information over de medewerkers.
Natuurlijk is onze tractorchauffeur en rechterhand Rudy, te herkennen aan zijn cowboyhoed of petje en meestal op zijn blauwe tractortje, volgend jaar weer van de partij. En daar zijn we heel blij om. We noemen hem soms onze “ Mc Gyver”, naar een spannende serie met een man die van niets van alles kan maken en altijd een oplossing weet.
Ook Oom Johan zal er, ijs en weder dienende, komend seizoen weer zijn. Inmiddels dik in de tachtig, maar onverwoestbaar, schilt hij iedere ochtend de groentes en aardappelen voor het personeel en voor het restaurant. En natuurlijk is hij alle dagen op de jeu de boules baan te vinden met als hoogtepunt het jeu de boules toernooi op vrijdagmiddag.
In het voor- en naseizoen worden we weer bijgestaan door veel bekenden waaronder elektricien en duizendpoot Ron. Soms zien deze medewerkers geen enkele gast omdat ze dan alweer weg zijn. Maar wat zijn deze mensen waardevol voor ons!
Naast onze kokkin Bétania en onze geliefde Braziliaanse schoonmaakster Rosi, zal ook onze animateur Didier er dit jaar weer zijn. Hij is haast niet meer weg te denken uit ons team. Vele gasten genieten van zijn pittige maar wel prachtige bergwandelingen. Ook de kano- en kanolessen en de nachtelijke kanotochten zijn ieder jaar weer een groot succes. Afgelopen jaar voegde hij aan zijn bijzondere Musique du Monde concert op gitaar en fluit, een diapresentatie met prachtige door hem gemaakte foto’s toe. Waardering alom! Didier geeft een keer per week een foto workshop waarin je leert op een originele manier te kijken naar op het oog hele gewone dingen. Het resultaat zijn werkelijk indrukwekkend mooie foto’s. Iedereen kan het leren en met ieder fototoestel. Ook startte Didier afgelopen jaar met boogschietlessen op onze in ere herstelde boogschietbaan.
Niet te vergeten: Bijna het hele seizoen hebben we weer professionele masseurs op de camping. Om de massages in de zomer nog aangenamer te maken, zullen we zorgen voor een mooie buitenmassageplek.

Naturistisch huis
Bij alle plannen die we hebben, kunnen we ons naturistische huis in Lodève niet onvermeld laten. Het huis is van de ouders van Justus en ligt in de Languedoc in de buurt van Montpellier. Het biedt plaats aan 8-10 personen en heeft een grote besloten tuin met een opzetzwembad van acht bij vier meter. We denken dat het huis heel geschikt is voor mensen die graag naturistisch op vakantie willen maar een keer niet op een camping willen zijn. Of voor een vakantie met twee gezinnen of samen met opa en oma. Het is een ruim huis, compleet met vaatwasser, wasmachine en droger. De omgeving is prachtig met het eveneens azuurblauwe meer Lac de Salagou op kleine afstand. Ook voor dit huis gaan we binnenkort een site maken met informatie en foto’s. Heb je nu al interesse, stuur dan even een mailtje. Natuurlijk mogen ook gasten die geen naturist zijn van het huis gebruik maken.

Folklore?
Zelf dompelen we ons weer onder in het echte Franse leven. Het jachtseizoen is weer geopend, overal zijn weer mannen met camouflagekleding en fluorescerend petjes, zodat ze zelf niet worden afgeschoten. In oktober hebben we onze eerste bout alweer binnen. Je krijgt altijd een deel van de buit als op jouw terrein iets geschoten wordt. In ons geval een complete achterpoot met het staartje er nog aan. Dat laatste is een blijk van opperste waardering. Zelf hebben we het er wel een beetje moeilijk mee. Kom je de keuken van het restaurant binnen, ligt daar een bloederige poot met staart. Maar je kunt het niet weigeren. En een Daube de Sanglier, een soort boeuf bourguignon maar dan van wild zwijn, smaakt toch wel erg lekker.
De jagers schieten ook op allerlei vogeltjes. Nu is dat écht niet aan ons besteed. Ze zien er ook klaargemaakt nog steeds als vogeltje uit. Dit is voor ons een brug te ver, maar niet voor de locals. Vlak voor het begin van het seizoen zijn we bij een collega campinghouder in Castellane. Vol trots laat hij ons zijn ijsjesdiepvries zien. De diepvrieskist waar hij over een paar weken de ijsjes voor de gasten in bewaart, zit tot de nok toe vol met allerlei vogeltjes, compleet met veren. Zo van het slagveld de vriezer in! Best lastig om bewondering te veinzen terwijl je het eigenlijk vreselijk vindt…

Gezocht: een …
We werken op onze camping veel met vakantiemedewerkers, ook wel vrijwilligers genoemd. Dat is fijn maar geen bewuste keuze. We zouden ook graag wat meer vast Frans personeel hebben. Maar dat is ondanks de enorme werkeloosheid in Frankrijk niet gemakkelijk. Het sociale systeem is zo goed, dat veel werkelozen eigenlijk niet willen werken. De uitkering plus wat ze er zwart bij kunnen verdienen, levert ze meer op dan ze met een reguliere baan ooit zouden verdienen. Ze kennen de regels en zijn ze eenmaal aan het werk, dan weten ze ook precies wat hun rechten zijn. We hebben een schoonmaakster gehad die na 2 dagen weer stopte. Als we haar geen brief hadden laten schrijven dat ze op eigen initiatief wegging, hadden we haar het hele seizoen moeten uitbetalen! We zijn dus inmiddels aardig gespecialiseerd in Frans arbeidsrecht..

Ook het afgelopen jaar zijn we weer op zoek gegaan naar een serveerster voor het restaurant en iemand voor snoeiwerkzaamheden in het voor- en naseizoen. Het eerste blijkt onmogelijk omdat we graag een serveerster willen die ook een beetje Engels spreekt. Maar op de advertentie voor de tuinman, die we in heel Frankrijk plaatsen, krijgen we “maar liefst” 24 reacties. Aan deze geïnteresseerden sturen we een mail met een paar vragen, bijvoorbeeld wat ze vinden van het naturisme. Op deze mail krijgen we helaas maar vier antwoorden waaronder één die meldt dat hij een baan wil en niet in de rechtbank zit. Twee personen nodigen we uit. De ene komt en is dronken, de ander komt helemaal niet. Dan komt er nog een sollicitatie binnen. De man woont aan de andere kant van Frankrijk en kan dus niet op gesprek komen. Hij klinkt heel positief en we besluiten hem aan te nemen. De eerste week gaat goed, de tweede week verslaapt hij zich twee keer omdat hij de avond ervoor teveel gedronken heeft. Vervolgens meldt hij eind mei dat het nu echt te warm wordt om te snoeien en dat hij ander werk wil. Gelukkig besluit de beste man zelf dat het misschien beter is om weg te gaan. Dit jaar gaan we het weer opnieuw proberen. Misschien lukt het nu.

Politiek
We wonen inmiddels ruim vijf en een half jaar met veel plezier in Frankrijk. Toch verbazen we ons nog regelmatig en beseffen we dat de Fransen soms echt anders zijn. In ons hart zullen we toch altijd Nederlander blijven. We zijn benieuwd of dat ook voor onze kinderen gaat gelden die natuurlijk op jonge leeftijd hier naartoe zijn gekomen. Fransen zijn veel «gehoorzamer» dan Nederlanders. Ze houden zich aan maximale snelheden, aan het rookverbod en aan andere van boven opgelegde zaken. Ze respecteren de hiërarchie en gaan niet in discussie. Tot het mis gaat.. Op de scholen van de kinderen wordt zo vaak gestaakt dat het extreme vormen gaat aannemen. In Nederland zijn we meer van het overlegmodel terwijl in Frankrijk direct het conflict wordt gezocht. De regering doet wat haar goeddunkt, zonder de vakbonden te benaderen omdat die toch tegen zullen zijn. Omgekeerd staken de bonden direct omdat de regering toch nooit luistert. Laatst zagen we in een Nederlands tv-programma premier Rutten die de jeugd toesprak. Op een ongedwongen manier zonder moeilijke woorden. Misschien gaat “ Doe zelf even normaal” wat ver voor onze Louis de Funès, Monsieur Sarkozy. Maar een klein beetje de kunst bij zijn veel lossere en minder hiërarchisch ingestelde Nederlandse collega’s afkijken, zou misschien geen kwaad kunnen.

Vrije tijd
Aan het einde van deze nieuwsbrief nog weer een stukje over de kinderen. Ze zijn nu 12 en 9 jaar oud.
Onze dochter Yentl van 12 zit in de tweede klas van het college. Nu nog lekker in Castellane. Hierna nog 2 jaar, dan zal ze doordeweeks niet meer thuis zijn. Gelukkig duurt dat nog even. Onze zoon Félice van 9 zit in de CM1, dat is in Nederland groep 6 als we het goed hebben. Iedere dag gaan ze met het busje naar school. Ze gaan voor 8 uur uit huis en zijn om half 6 weer terug. Lange dagen maar het gaat prima. Voor de vrijetijdsbesteding zijn er helaas geen busjes. We rijden wat kilometers af tussen de camping en Castellane en overbruggen soms een paar uurtjes al werkend in de bar. Yentl zit op paardrijles. Dat gebeurt hier niet netjes in een overdekte manege zoals in Nederland. En van een “bak” hebben ze nog nooit gehoord. De paarden staan buiten en hebben alleen een klein afdakje. Gelukkig regent het niet zo vaak. Afgelopen zomer is Yentl een weekje naar Nederland op Ponykamp geweest. Ze vond het geweldig! Maar wel de hele week regen helaas. Félice moet niets van paarden hebben en vindt het een typische vrouwensport. Hij zit op judo en vindt dat erg leuk. Ook heeft Félice sinds kort pianoles. In de buurt van Castellane woont namelijk een componist van filmmuziek. Hij is “wereldberoemd” in Frankrijk en heeft diverse Franse films op zijn naam staan. Voor de pianoles heeft Félice een boek nodig dat in Draguignan te koop is. Maar dat is meer dan anderhalf uur rijden en we komen niet zo vaak in Draguignan. Gelukkig mogen we de boeken van de muziekleraar lenen. Groot is onze verbazing als hij ons de boeken geeft. Ze zijn nog van zijn vader geweest, dateren uit 1946 en zijn helemaal versleten en ingescheurd. Geweldig toch dat Félice die mag lenen! Als we een paar weken later de nieuwe boeken hebben, blijkt dat de methode niet veranderd is..

Naturisme in La Baume
Na 5 jaar lijkt ook onze omgeving wat meer te gaan wennen aan het naturisme. De vriendjes en vriendinnen van onze kinderen houden tijdens verjaardagsfeestjes nog netjes de badkleding aan. Maar de buurtkinderen uit La Baume zijn deze zomer overtuigd naturist geworden. Ze spelen in het voorjaar veel op de camping en als het zwembad vol is, mogen ze nog even zwemmen in een zwembroekje. Maar dan komen de gasten en wordt het toch wat lastig. We leggen uit dat ze nog één keer mogen zwemmen met badkleding en dat het de volgende keer óf niet zwemmen óf naakt is. Ons buurmeisje bedenkt zich geen seconde, trekt haar bikini uit en duikt in het water. Dit tot grote ergernis van haar grote broer van bijna 13. Maar ook hij gaat de volgende dag overstag en loopt vervolgens de hele zomer gewoon bloot rond, ook buiten het zwembad. Zelfs vanuit onze niet naturistische familie en vriendenkring horen we soms geluiden die lijken op een toenadering en een mogelijk bezoek. Alleen onze vrouwelijke postbode kan echt niet wennen aan blote mensen. Als het weer wat minder is, durft ze het soms aan om met haar autootje tot het restaurant te rijden. Maar zodra de temperatuur boven de 20 graden komt, belt ze bij de poort of een gekleed persoon even naar de receptie wil komen. Het naturisme is helaas niet voor iedereen weggelegd.

Tot slot
We hebben de afgelopen weken heel veel reserveringen ontvangen en ook nu stromen er iedere dag meerdere binnen. De periode half juli tot half augustus begint behoorlijk vol te lopen, zeker bij de verhuuraccommodaties. Wacht dus als het kan niet te lang met reserveren als jullie van plan zijn te komen.

Tot slot wensen we iedereen een zonnig, gezond en liefdevol 2012.

Hartelijke groeten en heel graag tot ziens!

Justus en Annemiek,
Yentl en Félice

PS :
Dan nog een bericht voor de gasten die al 5 jaar of meer bij ons te gast zijn: Stuur ons even een mailtje met de jaren waarin je bij ons geweest bent, in welke periode en of je met eigen caravan of tent was of iets bij ons hebt gehuurd. Wij zorgen dan bij aankomst voor een leuke verrassing!